Prawo
Zahamował jeszcze przed pieszą na pasach. Sąd i tak wlepił mu karę
Opublikowano
16 minut temu-
przez
luzKierowca omijał inny pojazd i zatrzymał się przed pasami. Jednak piesza wystraszyła się jego agresywnego zachowania i cofnęła. Sąd uznał, że kierowca nie ustąpił jej pierwszeństwa i go ukarał. Dał mu też karę za to, że ubliżał pieszej

Przed Sądem Rejonowym w Golubiu-Dobrzyniu zapadł wyrok w sprawie sytuacji na przejściu dla pieszych, do której doszło we 11 września 2025 r.
Kierowca dojeżdżał do przejścia dla pieszych, które oznakowane było dodatkowym znakiem zwracającym uwagę, iż często korzystają z niego dzieci. W tym czasie do przejścia dochodziła kobieta. Na widok pieszej kierowca wyraźnie zwolnił – czyli zachował się prawidłowo wobec prawa nakazującego ustąpić pieszemu zamierzającemu wejść na „zerbę” – więc kobieta weszła na pasy.
Gdy piesza znajdowała się na pasach, zauważyła, że ustępującego jej kierowcę wyprzedza inne, białe auto. Jego kierowca F. E. – po ominięciu poprzedzającego pojazdu, który się zatrzymał, zjechał na prawy pas i zahamował zatrzymując się przodem pojazdu na pasach.
Widząc taki manewr piesza wycofała się z pasów w obawie o swoje życie. Potem podeszła do agresywnie jeżdżącego kierowcy. I zapytała go, czy zdaje sobie sprawę, że mógł ją przejechać. F.E. odpowiedział jej słowami, które sąd w uzasadnieniu tej sprawy musiał ocenzurować.
Bo inny kierowca „jechał bardzo wolno”
Po słownej utarczce piesza przeszła przez pasy, a kierowca odjechał. Pieszą okazała się policjantka po służbie. Następnego dnia sporządziła notatkę z tego zdarzenia i przekazała przełożonym, by rozpatrzyli, czy kierowca popełnił wykroczenie. Funkcjonariusze uznali, że popełnił.
Sprawa trafiła do sądu, który wyrokiem nakazowym uznał, że kierowca nie ustąpił pieszej pierwszeństwa na przejściu dla pieszych i omijał pojazd, który zatrzymał się w celu przepuszczenia pieszej, a w dodatku w miejscu publicznym używał słów nieprzyzwoitych.
Obrońca kierowcy od wyroku nakazowego się odwołał i Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu rozpatrzył tę sprawę z udziałem stron na dwóch rozprawach.
W sądzie kierowca twierdził, że zatrzymał auto przed przejściem. Przekonywał, że wyprzedzał poprzedzający go samochód, bo tamten kierowca „jechał bardzo wolno”. Dodawał, że przed podjęciem manewru nie widział pieszej.
Sąd uznał to za zachowanie w oczywisty sposób nieprawidłowe – kierowca wyprzedzał w takim miejscu, że nie widział nawet przejścia dla pieszych.
„Obwiniony wyprzedzał, a następnie po jego zatrzymaniu omijał, pojazd jadący przed nim na łuku drogi w prawo, mając przez to znacząco ograniczoną widoczność dalszego odcinka drogi. Musiał widzieć znak ostrzegawczy A-17 „dzieci” usytuowany w odległości około 80 metrów od przejścia. Skoro nie widział L. C. na przejściu to znaczy, że nie widział samego nieodległego przejścia. Pomimo tego podjął niebezpieczny manewr wyprzedzania. Zapewne zauważył świadka dopiero w trakcie tego manewru. Dlatego zatrzymanie pojazdu, po zjechaniu na prawy pas, przed stojącym już białym autem, nastąpiło już na przejściu dla pieszych” – wskazał w uzasadnieniu sędzia Krzysztof Rogalewicz.
Sędzia przypomniał, że prawo w jednoznaczny sposób zakazuje wyprzedzania przed przejściem dla pieszych oraz zakazuje też omijania pojazdu, który zatrzymał się przed „zebrą”, by ustąpić pierwszeństwa pieszemu.
Samo zatrzymanie przed pasami to za mało
Co istotne, sąd wskazał, że samo zatrzymanie się jeszcze przed pasami nie oznacza, że się automatycznie pieszemu na przejściu ustępuje.
„Aby wyczerpać znamiona wykroczenia z art. 86b § 1 pkt 1 k.w., kierujący nie musi całkowicie uniemożliwić pieszemu przejścia. Pojęcie ustąpienia pierwszeństwa, zgodnie z art. 2 pkt 23 PrDrog, oznacza bowiem obowiązek powstrzymania się od ruchu, jeżeli ruch mógłby zmusić pieszemu do zatrzymania się, zwolnienia lub przyspieszenia kroku. (…) Skoro zachowanie obwinionego zmusiło L. C. do wykonania kroku w tył na przejściu dla pieszych z obawy o własne życie i zdrowie, to nawet przy zastosowaniu wersji obwinionego, że ostatecznie zatrzymał pojazd przed pasami, swoim zachowaniem w sposób kategoryczny wyczerpał on znamiona obu tych wykroczeń” – argumentował sędzia Rogalewicz.
Kierowcy nie udało się też wymigać od wulgarnych słów. Sąd stwierdził, że wulgarne słowa wypowiadane wewnątrz samochodu mogą być uznane za wypowiadane publicznie, jeśli słychać je na zewnątrz i słyszane co najmniej przez jedną osobę postronną w miejscu publicznym – a kierowca miał otwarte okno.
Sędzia ukarał kierowcę grzywną w kwocie 1500 zł oraz kosztami postępowania (w sumie 250 zł).
Łukasz Zboralski




